
Yudistira alias Dharmawangsa, adalah salah satu tokoh protagonis dalam wiracarita Mahabharata. Ia merupakan seorang raja yang memerintah kerajaan Kuru, dengan pusat pemerintahan di Hastinapura. Ia merupakan yang tertua di antara lima Pandawa, atau para putera Pandu. Dalam tradisi pewayangan, Yudistira diberi gelar “Prabu” dan memiliki julukan Puntadewa, sedangkan kerajaannya disebut dengan nama Kerajaan Amarta. Nama Yudistira dalam bahasa Sanskerta bermakna “teguh atau kokoh dalam peperangan”. Ia juga dikenal dengan sebutan Dharmaraja, yang bermakna “raja Dharma”, karena ia selalu berusaha menegakkan dharma sepanjang hidupnya.
Inilah Mengapa Saya Begitu Menyukai Ketokohan Yudishtira
Janjimu Ing Wengi
janjimu ing wengi kang sepi
kemulan rembulan rerungketan
kinanthi kidung asih
janjimu ing wengi kang sepi
sliramu titipake marang rembulan
mbarengi gegodongan gegojekan
rerangkulan pang-pang garing
wengi kang atis
wengi kang tanpa lintang
mamring tanpa swara
panduluku tansah pengin ngaras pipimu
pengangen-angenku, panrawang kang pupus
kabukak siji mboko siji
alon.. prasasat tanpa suara
mung katresnan jati kang lumaku
tumapak lan kudu jumangkah
ngrungkepi janji-janjimu ing wengi..
lilakno anggamu tak rengkuh kang pungkasan
krana aku kepenging ngopeni crita iki
tresna kang kabuncang,….
bebarengi janjimu ing wengi kang cinidra
Blitar, 19-4-2010
Pengarep-arepku
aku pasrah sumeleh ing ati
nyelehake pangarep-arepku
mring katresnan lan kawigatenmu sing semu
kasunayatane mung tekan semenu
buyare lelakonku indah iki…
pengarep-arep kari pepenginku
tansah sumandhing lan nresnani sliramu
kudu dak tigas tekan semene
kang luwih wigati, Nimas
pandonga lan pengestumu wae
kang ndak suwun kanthi ikhlasing manahmu
nimas, pepujaning ati gegondelaning kalbu
pareng, aku pamit
kanthi bunthel kuciwa lan pangarepku
kanggo mapak tekaning tresno lan asih suci
YAIKU tresna lan ati kang satuhu gati
tan ora kapontho-pontho marang liyan
tan ora nyawang rupa lan bandha
tan ora singidan ing wewanguning jagad
tresna kang kebak rasa asih
tresna kang mengku rasa ikhlas
tresna kang sawiji
amung tresna sejati tanpa binagi..
Bumi Penataran, 22 Maret 2009
Ngabekti Dumateng Tiyang Sepuh Ngupadi Kebahagiaan Ing Agesang.. !N
Wonten ing agesang kita tansah ngadahi pengajeng-ajeng ingkang inggil lan menika sampun kinodratring menungsa bilih raos dereng cekap lan dereng rumaos marem dumateng menapa ingkang sampun dipun gadhahi sak menika, sak jatosipun raos kebahagiaan menika sanes raos marem (mongkog ing manah) amargi sedaya panjangkaning kajeng saget kasembadan ananging kebahagiaan gesang ingkang sejati inggih menika kados pundi kita saget mensyukuri dumateng menapa ingkang sampun kita raosaken sak meniko. Dados anggadahi raos syukur dumateng sedaya ingkang sampun saget kita nikmati menika sak jatosipun kebahagiaan ing agesang.
Ajining Dhiri Gumantung Saka Lathi
Sak jatosipun judul ingkang kasebat ing nginggil namung saperangan saking komplet-ipun ukara lan petuah Jawi ingkang mengku karep ugi pitutur sae, jangkep-ipun seratan ing nginggil inggih meniko Ajining Dhiri Gumantung Saka Lathi, Ajining Raga Gumantung Saka Busana, Giri Lusi Janmo Tan Keno Ingino. Pitutur ingkang maknanipun sae sanget menawi kita saget nglampahi kanthi lelandesan manah ingkang sareh lan welas. Sinten kemawon ingkang saget nglampahi pitutur meniko, wontenbebrayan agung ing ngalam donya meniko badhe manggihi kesaenan lan ugi raos tentrem lan ayemipun manah.
Raos tentrem ayem manah kagem sangu gesang, tamtunipun kanthi nglampahi pitutur ingkan kasebat ing ngajeng. Supados kulo panjenengan sami saget nyinaoni sesarangan, punapa jarwanipun seratan lan pitutur meniko, mboten wonten niat guroni menopo maleh minteri, namung sadermi tansah saget ngemutaken dumateng diri pribadi kulo. Lan setunggal-setunggal ukara mangga dipun udari jarwanipun sesarengan :







